10 coverów, które popularnością przebiły oryginalne wykonania

Jest wiele gwiazd muzyki, które osiągnęły międzynarodową sławę za sprawą przebojów autorstwa innych muzyków. Zobaczcie, które utwory odniosły sukces dopiero jako covery!

1. "The First Cut Is The Deepest"

Piosenka została napisana w 1967 roku przez Cata Stevensa i wydana najpierw przez wokalistkę P.P. Arnold, a rok później przez samego Stevensa ja jego albumie "New Masters". Utwór przez lata doczekał się wielu coverów. Najpopularniejsze wersje wykonali Rod Stewart w 1977 roku i Sheryl Crow w 2003. To właśnie tej dwójce artystów najczęściej niesłusznie przypisuje się autorstwo piosenki. 

2. "Twist and Shout"

Za oryginalnych wykonawców utworu powszechnie uznaje się Beatlesów, ponieważ to w ich wersji "Twist and Shout" stało się światowym przebojem. Piosenkę napisali w 1961 roku Phill Medley oraz Bert Berns. Jako pierwszy wykonał ją zespół The Top Notes, jednak nie odniosła ona wtedy większego sukcesu. Stało się to dopiero za sprawą amerykańskiej grupy The Isley Brothers, która nagrała swoją wersję utworu rok później. To na niej swoje wykonanie oparł później zespół The Beatles. Piosenka pojawiła się na ich debiutanckim albumie "Please Please Me" i do dziś jest z nimi kojarzona. 

3. "I Love Rock'n'Roll"

Jest to najbardziej znany utwór Joan Jett & The Blackhearts, jednak jego oryginalnym wykonawcą była brytyjska grupa Arrows. Piosenkę napisali 1975 roku członkowie zespołu, Alan Merrill i Jake Hooker. Merrill zdradził później, że miała to być odpowiedź na nagrany rok wcześniej utwór "It's Only Rock'n'Roll" The Rolling Stones. Joan Jett widziała występ zespołu Arrows w telewizji, podczas trasy koncertowej po Anglii z grupą The Runaways. Jej wersja utworu powstała w 1981 roku i błyskawicznie stała się światowym przebojem. Zajęła 1. miejsce na liście Billboard Hot 100, gdzie utrzymywała się aż 7 tygodni. 

4. "Manic Monday"

Utwór dziś znany jako jednej z największych przebojów grupy The Bangles z 1986 roku, został oryginalnie napisany przez Princa. Piosenka była przeznaczona dla grupy Apollonia 6 - stworzonego przez niego kobiecego tria, w którego skład wchodziły wokalistki Vanity 6 (poprzedniego projektu muzyka) oraz Patricia Apollonia Kotero, gwiazda filmu "Purple Rain". Prince, występując pod pseudonimem "Christopher", zaproponował utwór zespołowi The Bangles. Istnieje plotka, jakoby muzykowi miała spodobać się wokalistka grupy, Susanna Hoffs, której podarował piosenkę, aby zdobyć jej sympatię. Oryginalne demo Princa zostało wydane dopiero w 2019 roku na składance "Originals". 

5. "Torn"

Australijska wokalistka Natalie Imbruglia uznawana jest często za "artystkę jednego przeboju", którym jest właśnie "Torn", wydany na jej debiutanckim albumie "Left of The Middle", choć to nie ona jest jego oryginalną wykonawczynią. Utwór został napisany w 1993 roku przez członków zespołu Ednaswap. Pierwszą oficjalną wersją przeboju jest ta nagrana w języku duńskim przez wokalistkę Lis Sorensen. Kolejna wersja powstała w 1996 roku - tym razem zaśpiewała ją Trine Rei. Mimo tylu wcześniejszych wersji to dopiero wykonanie Natalie Imbruglii uczyniło "Torn" międzynarodowym hitem. Artystka otrzymała za niego nominację do nagrody Grammy w kategorii "Best Female Pop Vocal Performance", jednak przegrała z "My Heart Will Go On" Celine Dion

6. "Nothing Compares 2 U"

Jest to największy przebój w karierze irlandzkiej wokalistki Sinead O'Connor, jednak jego oryginalnym twórcą był Prince. Muzyk napisał piosenkę na debiutancki album stworzonego przez siebie zespołu The Family w 1984 roku. Pierwsze nagranie jego wersji utworu ujrzało światło dzienne dopiero w 2018. Sinead O'Connor umieściła "Nothing Compares 2 U" na swoim drugim albumie, "I Do Not Want What I Haven't Got" w 1990 roku, całkowicie zmieniając jego aranżację. Dopiero w jej wersji piosenka stała się światowym hitem.

7. "I'm a Beliver"

Historia tej piosenki sięga 1966 roku, gdy została napisana przez Neila Diamonda i nagrana przez zespół The Monkees. Osiągnęła wówczas pierwszą falę popularności, pozostając na pierwszym miejscu listy Billboard Hot 100 przez 7 tygodni oraz podbijając listy przebojów m.in. w Wielkiej Brytanii, Australii, Nowej Zelandii i Kanadzie. Dziś jednak często zapomina się o oryginalnych wykonawcach utworu, ze względu na wersję grupy Smash Mouth, pochodzącą ze ścieżki dźwiękowej do filmu "Shrek" z 2001 roku. Przez ogromną popularność produkcji właśnie to wykonanie jest obecnie najbardziej rozpoznawalnym.

8. "Girls Just Wanna Have Fun"

Choć ciężko w to uwierzyć, jedne z największych przebojów Cindy Lauper nie jest jej oryginalną kompozycją. Piosenkę napisał i zaśpiewał w 1979 roku Robert Hazard. Lauper nagrała swoją wersję w 1983 roku na jej pierwszy album "She's So Unusual". Mimo, że jest to cover, wokalistce udało się stworzyć utwór na nowo, głównie przez zmianę rockowego brzmienia na elektroniczne oraz modyfikację przekazu - Hazard napisał go z męskiej perspektywy, natomiast Lauper zmieniła w feministyczny hymn, o tym, że kobiety pragną doświadczać tych samych rzeczy, co mężczyźni. Piosenka stała się przełomowa dla artystki, przynosząc jej międzynarodową sławę i czyniąc z niej ikonę szalonych lat 80. 

9. "Tainted Love"

Oryginalną wykonawczynią utworu jest Gloria Jones. Piosenka, napisana przez Eda Cobba, została nagrana przez nią jako B-side singla "My Bad Boy's Coming Home" w 1964 roku, który okazał się komercyjną porażką. W latach 70. nieoczekiwanie stała się jednak bardzo popularna w klubach na północy Anglii. Wiedząc o nagłym wzroście zainteresowania utworem, Gloria Jones nagrała go ponownie w 1976 roku, jednak i tym razem nie odniósł on sukcesu. Świadomi klubowej popularności piosenki byli również muzycy z duetu Soft Cell, tworzący głównie muzykę z gatunku synth-pop. Zespół nagrał swoją wersję przeboju w 1981 roku, który stał się wówczas numerem jeden w Wielkiej Brytanii i nie tylko - na amerykańskiej liście Billboard Hot 100 spędził rekordowe na tamten czas 43 tygodnie. 

10. "I Will Always Love You"

Utwór znany jest jako jeden z największych i najtrudniejszych do zaśpiewania przebojów Whitney Houston, która nagrała go na potrzeby filmu "Bodyguard" w 1992 roku. Jego oryginalną wykonawczynią jest jednak Dolly Parton. Gwiazda muzyki country napisała piosenkę jako gest pożegnania z Porterem Wagonerem, z którym współprowadziła jego program telewizyjny, i z którego zamierzała odejść. Piękny gest skończył się jednak otrzymaniem pozwu od Portera, który stwierdził, że odchodząc, piosenkarka złamała podpisaną wcześniej umowę.